Als het antwoord geen termen heeft als: ethisch verantwoord handelen, respect, zorg, voorbeeldfunctie of dienend leiderschap ga dan alsjeblieft op zoek naar een nieuwe functie. De nieuwe generatie van wereldburgers zullen je niet langer accepteren.
Wanneer angst de boventoon voert op de beurs, dan beginnen investeerders hun aandelen te verkopen en dalen de koersen. En als dat gebeurt beginnen we geld te verliezen en gaan we nog meer aandelen verkopen om het verlies beperkt te houden. We reageren veel sneller op een verwacht verlies dan op een verwachte winst.
Waarom is dat nu eigenlijk?
Kahneman, Knetsch, en Thaler (1990) beschrijven dit fenomeen als Loss Aversion[1].
Loss aversion (verlies allergie) betekent dat wanneer iemand €100 verliest dit een sterker gevoel teweeg brengt dan de winst van dezelfde €100. Loss aversion is een concept uit de sociale psychologie maar geldt ook voor de economie. Het gaat niet zozeer om het daadwerkelijke bedrag dat verloren wordt maar meer over de perceptie van dat verlies. Aangetoond is dat de pijn van het verlies twee en een halve keer sterker is dan de winst van dezelfde hoeveelheid.
Met andere woorden, we zijn bereid om een kilometer te lopen om €100 te verdienen en we zijn bereid om 2,5 km te lopen om diezelfde €100 niet te verliezen. Dat is de reden dat we zo snel reageren en bereid zijn om enorme risico’s te lopen als we de illusie hebben dat we verlies kunnen voorkomen.
Dus, wanneer Steve Jobs griep heeft, dan beginnen mensen hun Apple aandelen te verkopen. Wanneer er een gerucht verspreid wordt dat Steve net de marathon van New York uitgelopen heeft binnen twee uur en tien minuten , dan verandert er niets.
Er zijn oorlogen begonnen als gevolg van dit fenomeen. Het betekent eenvoudigweg dat we weigeren te erkennen dat we een fout hebben gemaakt. “Wanneer we veel geïnvesteerd hebben in een bepaald doel, dan is het haast onmogelijk om onszelf er van te overtuigen dat het doel het niet waard is.” [2].
De echte vraag is “Hoe erg moet het zijn willen we toegeven dat we een andere koers moeten varen?” Zowel op de beurs als in oorlogen noemen we dit capitulatie.
Wat kunnen we hier nu tegen doen? Wat is er voor nodig om het tij te keren en vol vertrouwen de toekomst in te gaan?
Da’s leiderschap.
En wat voor leiderschap hebben we de afgelopen periode nu gezien? Nou, het soort leiderschap dat ons ervoor heeft doen schamen dat we bepaalde mensen vertrouwd hebben. En, zoals hier boven uitgelegd doet dat twee en een halve keer meer pijn dan de het niet beschamen van vertrouwen.
Het ineenstorten van de energie gigant Enron (en met hen het accounting bureau Arthur Andersen dat was veroordeeld voor het hinderen van de rechtsgang van het Openbaar Ministerie door het versnipperen van de audit documenten van Enron), WorldCom en meer recent, het ineenstorten van Lehman Brothers maakt duidelijk dat er wat mis is in de wereld van vandaag. En toen Amerika ons ervan overtuigde dat er “weapons of mass destruction” verstopt waren in Irak, nou, u kent het verhaal. Als we onze overheden niet meer kunnen vertrouwen, wie dan nog wel?
Dus, beste leiders van de toekomst, bereid jezelf voor op een nieuw tijdperk en stel jezelf de volgende vraag:
“Waarom zouden mensen jou als hun leider willen hebben?”
Het nieuwe tijdperk zal niet gaan over “hebben” maar over “zijn”. En dit geldt zowel in de maatschappij van alledag als op de beurs.
Denk daar maar eens over na!
[1] Kahneman, D., Knetsch, J., & Thaler, R. (1990). Experimental Test of the endowment effect and the Coase Theorem. Journal of Political Economy 98(6), 1325-1348
[2] Social Psychology Fourth Edition, Aronson et al., p. 175
